سوره جمعه و منافقان بخوانند و من عمل به اين دو روايت نمىكنم و فتوى به اينها نمىدهم مگر در حالت مرض يا سفر يا ضرر بنا بر نسخهء يا اگر خوف داشته باشد كه كارى از او فوت شود ، و در نماز صبح روز دوشنبه و پنجشنبه در ركعت اولى الحمد و هل اتى بخواند و در ركعت دويم الحمد و سوره غاشيه بخواند و هر كه اين دو سوره را در نماز صبح روز دوشنبه و پنجشنبه بخواند حق سبحانه و تعالى او را حفظ كند از بلاهايى كه در اين دو روز نازل مىشود . و حكايت كرده است اين خبر را كسى كه مصاحب حضرت امام رضا صلوات الله عليه بود تا خراسان وقتى كه حضرت را به خراسان بردند و حكايت كننده رجاء بن ابو ضحاك است كه بر آن حضرت موكل ساخته بودند او را و او نقل كرده است كه حضرت در نمازهاى خود هميشه اين سورها را مىخواندند از اين جهت ما اين سورها را اختيار كرديم و در اين كتاب مذكور ساختيم و ظاهر آنست كه شيعه نبوده باشد و ممكن است كه بر صدوق ظاهر بوده باشد كه او ثقه است و صدوق بحديث موثق عمل مىكند بلكه محتمل است كه در واقع شيعه بوده باشد و به گمان آن كه به آن حضرت تسليم خواهند كرد خلافت را رفته باشد و حضرت را آورده باشد ، و از حديثى كه صدوق در عيون ذكر كرده است ظاهر مىشود كه رجا اعتقاد خوبى به حضرت داشته است اما منافات با تسنّن ندارد و بسيارى از عبادات و كمالات آن حضرت را ذكر كرده است و ظاهرا همين سبب اعتماد صدوق شده است و چون صدوق در باب نماز جمعه همين عبارت را ذكر كرده است نقل اخبار جمعه در آنجا انسب است . و در حديث قوى از عامر بن عبد الله منقولست كه از حضرت امام جعفر صادق صلوات الله عليه شنيدم كه مىفرمودند كه هر كه سورهء از حواميم در نماز صبح بخواند وقت نمازش فوت مىشود و ظاهرا مراد وقت فضيلت صبح باشد